1914 yılında başlayan Birinci Dünya Savaşı sırasında, Rusya'nın batı cephesindeki mücadelesi giderek zorlaşırken, içeride de ekonomik sıkıntılar büyümekteydi. Rusya’nın en büyük arzusu, Boğazlar üzerinden İngiltere ve Fransa’dannyardım alabilmekti. Zira Karadeniz’den çıkan Rus gemileri, İstanbul Boğazı’ndan geçmeden Akdeniz'e ulaşamıyordu.

İtilaf Devletleri’nin amacı, Çanakkale’yi geçerek Osmanlı’yı savaş dışı bırakmak, ardından İstanbul’u ele geçirip Rusya’ya yardım ulaştırmaktı. Ancak Çanakkale’de Osmanlı ordusunun gösterdiği direniş, bu planları suya düşürdü. Rusya, savaşın başından sonuna kadar büyük ölçüde izole kaldı.

Çanakkale’nin geçilememesi, Rusya’ya dış yardımların ulaşmasını engelledi. Bu durum, özellikle sanayi şehirlerinde açlık, kıtlık ve yakıt sıkıntılarını artırdı. Cephelerde ise askerler donanımsız, morali bozuk bir şekilde savaşı sürdürmeye çalıştı. Halkın hükümete olan güveni sarsıldı.

Çanakkale Savaşı’ndan sadece iki yıl sonra, 1917’de Şubat Devrimi patlak verdi. Çar II. Nikolay tahttan indirildi. Aynı yılın Kasım ayında Bolşevik Devrimi gerçekleşti ve Lenin önderliğindeki komünist rejim iktidara geldi.

Tarihte bazı zaferler vardır ki yalnızca askeri değil, siyasi ve toplumsal dengeleri de sarsar. Çanakkale Zaferi, yalnızca Osmanlı’nın değil, bir imparatorluğun – Rusya’nın – sonunu hızlandıran gelişmelerden biri olmuştur.

Sonuç olarak, bu cephedeki Osmanlı direnişi, yalnızca savaşın seyrini değil, 20. yüzyılın siyasi haritasını da etkilemiştir. Rusya’da çöküşe, ardından da Sovyetler Birliği'nin doğuşuna zemin hazırlayan bu gelişmeler, Çanakkale’nin ne denli kritik bir eşik olduğunu bir kez daha göstermektedir.